Nosówka to choroba psów (także fretek),
bardzo zaraźliwa i niestety często śmiertelna. Jej następstwem są powikłania w
obrębie układu oddechowego, pokarmowego, skóry i neurologiczne.
Przyczyny
Chorobę tę wywołuje wirus nosówki. Jest on na szczęście dość
wrażliwy na działanie czynników środowiska zewnętrznego. W temperaturze
pokojowej ginie w przeciągu 2 godzin. Podstawowym rezerwuarem zarazka nosówki
jest pies. Wydala go od 8 tygodnia po zakażeniu, przez kilka tygodni. Najwięcej
wirusa jest w wydzielinie z nosa, worków spojówkowych, w ślinie oraz moczu. Do
zakażenia się nosówką może dojść poprzez kontakt bezpośredni, drogą kropelkową
lub pokarmową. Ale można też zarazek przynieść do domu na butach, rękach,
ubraniu. Na chorobę tę zapadają najczęściej szczenięta w wieku 3-6 miesięcy,
rzadziej psy roczne, dwuletnie, sporadycznie - starsze.
Objawy i przebieg choroby
Przebieg nosówki zależy od szczepu zarazka, wieku zwierzęcia,
stanu jego odporności i charakteru wtórnych infekcji. W efekcie może mieć ona
postać bezobjawową, bądź różne formy pośrednie, aż do ciężkiej choroby z dużą
śmiertelnością.
Rozróżniamy dwa podstawowe rodzaje nosówki: nieżytową i
nerwową. Nosówka nieżytowa zaczyna się krótkotrwałym wzrostem temperatury ciała
psa, pogorszeniem apetytu i samopoczucia, nieznacznym zapaleniem spojówek lub
biegunką. Następnie temperatura spada, by po 2-7 dniach ponownie wzrosnąć. Pies
traci dobre samopoczucie i jest smutny. Nasilają się objawy choroby. Następuje
wypływ z worków spojówkowych i z nosa, zwierzę nie je i wykazuje objawy
zapalenia gardła bądź migdałków. Ciężarne suki mogą ronić.
Nosówka nieżytowa może mieć różne, niekiedy nakładające się
na siebie postacie:
oddechową (obfity wysięk z nosa, zapalenie jamy nosowej,
zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc);
jelitową (biegunka, wychudzenie, odwodnienie);
oczną (owrzodzenie bądź perforacja rogówki, światłowstręt,
silne łazawienie, zapalenie tęczówki prowadzące do ślepoty);
skórną (zaczerwienienie i krostki bądź pęcherzyki na skórze
brzucha, ud, wewnętrznej stronie małżowin usznych);
tzw. chorobę twardej łapy (po kilku tygodniach od choroby
skóra na opuszkach łap i na nosie staje się szorstka i spękana).
Postać nerwowa nosówki występuje samodzielnie bądź po
ustąpieniu objawów nosówki nieżytowej. U psa pojawiają się zaburzenia
neurologiczne polegające na różnego rodzaju niedowładach i porażeniach
(chwiejność zadu przy chodzeniu). Doprowadzają one do nietrzymania moczu i
kału. Natępstwem tej nosówki może być padaczka.
Śmiertelność w wyniku tej choroby jest stosunkowo wysoka,
szczególnie gdy przybiera ona postać neurologiczną.
Leczenie
Jeśli wiemy że nasz pies zetknął się z innym chorym na
nosówkę, możemy podać mu surowicę która zapobiegnie chorobie. W momencie
pojawienia się objawów choroby na takie działanie jest już za późno.
Leczenie polega na przeciwdziałaniu wtórnym infekcjom,
łagodzeniu objawów choroby i podtrzymywaniu sił psa. Podaje się antybiotyki.
Usuwa się wysięk z okolic nosa, oczu oraz podaje się maści i krople. W
przypadku odwodnienia konieczne jest nawodnienie. Wskazane jest podawanie
skoncentrowanych karm dietetycznych, tak by przy niewielkiej ilości pokarmu
pies dostawał dużo składników odżywczych. Przy nosówce neurologicznej stosuje
się leki przeciwdrgawkowe, poprawiające ukrwienie mózgu i witaminy z grupy B
przyspieszające regenerację układu nerwowego.
Profilaktyka
Jedynym sposobem na uchronienie psa przed nosówką jest
zaszczepienie go przeciwko tej chorobie.
Zwykle podajemy szczepionkę skojarzoną czyli taką, która
zabezpiecza psa również przed innymi chorobami. Najlepiej jest szczepić
szczenięta w 6, 9 i 12 tygodniu życia. Po upływie około roku powinno się psa
doszczepić. Natomiast dorosłe psy powinny być doszczepiane co 3 lata.
Potomstwo suk odpornych jest chronione przez 6-12 tygodni,
przez przeciwciała otrzymane od matki. Odporność szczeniąt spada w momencie
stresu (oddzielenie od matki, i rodzeństwa, zmiana środowiska, zmiana
żywienia). W tym okresie również szczepienie z tych samym powodów może nie
przynieść oczekiwanych rezultatów. Należy szczepić zwierzęta zdrowe i
odrobaczone.
Zazwyczaj koszt leczenia nosówki jest dużo większy niż cena
szczepień, a ponadto często terapia nie odnosi skutku. Warto więc nie
oszczędzać na szczepieniach ulubieńca.
Zagrożenie dla ludzi
Nosówka psów nie stanowi zagrożenia dla człowieka.
